Aktualności
Warsztaty dla Nauczycieli
2013-07-06

Praca nauczyciela chronicznie zderza się z takimi zjawiskami ja stres i opór. Zarządzanie napięciami i stresem oraz praca z oporem grupy, to podstawowe umiejętności nauczyciela.<

Stres jest definiowany w psychologii jako dynamiczna relacja adaptacyjna pomiędzy możliwościami jednostki, a wymogami sytuacji (stresorem; bodźcem awersyjnym), charakteryzująca się brakiem równowagi. Podejmowanie zachowań zaradczych jest próbą przywrócenia równowagi.

Naturalnym pragnieniem każdego człowieka jest życie w dobrym zdrowiu i samopoczuciu. Tymczasem często jesteśmy poddawani różnego rodzaju stresom. Stresujemy się prawie wszystkim: wydarzeniami na świecie, bezrobociem, korkiem na ulicy, spojrzeniem przełożonego, chorobą, rozwodem. W rzeczywistości stres towarzyszy człowiekowi od narodzin życia na Ziemi. Zapewne źródła stresu były wówczas inne niż te, które zna współczesny człowiek, niemniej istniały.


Poziom stresu zwiększa się w szczególnie trudnych sytuacjach, gdzie jesteśmy zagrożeni lub mamy poczucie zagrożenia fizycznego, społecznego lub psychicznego.
Zjawisko jest tak powszechne, że aż trudne do ogarnięcia. Wielu z nas uważa, że jest ono typowe dla naszych czasów, naszego stulecia. I wówczas stres podobnie tak jak i dziś, był i jest przede wszystkim powodem depresji, frustracji, znacznie rzadziej jest sojusznikiem w osiąganiu sukcesów i wytyczonych celów.


Stres w powszechnym odbiorze jest uważany za zjawisko szkodliwe. W rzeczywistości działanie niepożądane przynosi jedynie stres zbyt silny (przekraczający indywidualne możliwości adaptacyjne jednostki) lub zbyt długotrwały. Stres umiarkowany zwiększa możliwości radzenia sobie z wymaganiami adaptacyjnymi otoczenia, dzięki czemu umożliwia rozwój psychiczny. Wielu badaczy zjawiska określa go jako podstawowy czynnik rozwoju.

Przez opór rozumiemy świadome lub nieświadome unikanie penetracji pewnego obszaru treściowego. 
Aby zrozumieć naturę oporu trzeba zacząć od tego, czym opór nie jest. Na pewno opór nie jest świadomą i zaplanowaną akcją przeciwko naszej osobie. Nie jest także odzwierciedleniem rozmowy na obiektywnym i racjonalnym poziomie.  Opór jest czymś naturalnym, jest przewidywalną, naturalną, emocjonalną reakcją przeciwko rzeczywistym, często trudnym procesom. Opór to naturalny element pracy z grupą i z osobami indywidualnymi. Nie należy go traktować jako przeszkody do ominięcia. Każda grupa ma jakiś poziom oporu.

 

Pliki do pobrania